HISTORIA
A Igrexa de Santa María de Baiona foi construída en diferentes períodos, aínda que esta asentouse sobre unha igrexa do século XII e, co paso do tempo, en 1482, foi elevada a colexiata. Conservou ese rango ata mediados do século XIX.
Esta construción domina espacial e visualmente o antigo arrabalde ou Vila Vella de Baiona. A súa destacada presenza sobre a contorna determinaría a configuración de diferentes espazos urbanos, atopándose ademais, posiblemente, ao final dunha rede viaria que, desde A Ribeira ou entrada ao espazo fortificado, conducía ao templo.
Descoñecemos
os seus artífices ou talleres construtivos. Deles, soamente réstannos as súas marcas
de canteiro mesturadas cunha simboloxía gliptográfica en forma de cruces,
letras ou símbolos que percorren paredes e arcos relacionados tradicionalmente
con aqueles gremios que colaboraron na obra.
La Iglesia de Santa María de Baiona fue construida en diferentes períodos, aunque esta se asentó sobre una iglesia del siglo XII y, con el paso del tiempo, en 1482, fue elevada la colegiata. Conservó ese rango hasta mediados del siglo XIX.
Esta construcción
domina espacial y visualmente el antiguo arrabaldo o Villa Vieja de Baiona. Su
destacada presencia sobre el entorno determinaría la configuración de
diferentes espacios urbanos, encontrándose además, posiblemente, al final de
una red viaria que, desde La Ribeira o entrada al espacio fortificado, conducía
al templo. Desconocemos sus artífices o talleres constructivos. De ellos,
solamente nos restan sus marcas de cantero mezcladas con una simbología
gliptográfica en forma de cruces, letras o símbolos que recorren paredes y
arcos relacionados tradicionalmente con aquellos gremios que colaboraron en la
obra.
Estado Actual
Na igrexa conviven estilos como o románico e o gótico, ademais de engadidos de posteriores séculos.
A igrexa ten planta basilical de tres naves, que se rematan na cabeceira con tres capelas.
A esta estrutura que corresponde á da igrexa orixinal, engádense dúas capelas. A capela norte está dedicada á Virxe de Guadalupe e a sur, antigamente da Virxe do Rosario, está dedicada na actualidade á nosa Señora da Anunciata.
O
interior ilumínase mediante xanelas abertas nos muros das naves laterais e
mediante os dous rosetones situados nos extremos da nave central. O máis grande
situado sobre a entrada da fachada oeste e o outro, de menor tamaño, situado no
testero leste da nave central, sobre o arco que se abre ao espazo da capela
maior.
En la iglesia conviven estilos como el románico y el gótico, además de añadidos de posteriores siglos.
La iglesia tiene planta basilical de tres naves, que se finalizan en la cabecera con tres capillas.
La esta estructura que corresponde a la de la iglesia original, se añaden dos capillas. La capilla norte está dedicada a la Virgen de Guadalupe y la sur, antiguamente de la Virgen del Rosario, está dedicada en la actualidad a nuestra Señora de la Anunciata.
El
interior se ilumina mediante ventanas abiertas en los muros de las naves
laterales y mediante los dos rosetones ubicados en los extremos de la nave
central. El más grande situado sobre la entrada de la fachada oeste y lo otro,
de menor tamaño, situado en el testero este de la nave central, sobre el arco
que se abre al espacio de la capilla mayor.